پولس د خلکو غونډې ته د خپل ځان سپيناوی کوي

^۱ زما وروڼو او پلرونو ماته غوږ شئ ترڅو زه تاسو ته د خپل ځان په هکله سپیناوی وکړم  ^۲ او کله چې هغوی واورېدل چې پولس په عبراني ژبه خبرې کوي نو هغوی ښه غلي شول او غوږ یې ونیو، بیا هغۀ وویل:  ^۳ زه یو یهودی یم چې د کلکیې په ترسوس ښار کې زېږېدلی یم، زه په همدې ښار کې را لوی شوی یم، د غملایېل شاګردي مې وکړه او له هغۀ څخه مې د خپلونیکونو شریعت زده کړ او زه تل د خدای په خدمت بوخت وم، لکه څرنګه چې نن تاسو ټول یاست  ^۴ ما به د دې لارې منونکي ترمرګه ربړول، ښځې او سړي به مې نیول او زندانو ته مې اچول  ^۵ او پدې هکله دمذهبي مشرانومشر او ولسي مشران زما ګواهان دي، هغوی ما ته په دمشق کې د میشتو یهودي وروڼو لپاره لیکونه راکړي وو او زه دمشق ته د دې لپاره په سفر روان وم ترڅو خلک په زنځیرونو وتړم اودسزا لپاره یې اورشلیم ته راولم. 

پولس د خپل ایمان راوړلو داستان بیانوي

^۶ او کله چې زه په لاره دمشق ته ورنږدې شوم او د غرمې وخت ؤ چې ناڅاپه له آسمانه یوه رڼا راغله او زما څخه ګېرچاپېره وځلېده  ^۷ او زه پر مځکه ولوېدم، بیا ما یو غږ واورېد چې را ته یې ویل: ساؤله، ساؤله! ولې ما کړوې؟  ^۸ ما ځواب ورکړ چې: مالکه! دا راته ووایه چې ته څوک یې؟ هغۀ ځواب راکړ، زه ناصري عیسی یم چې ته مې کړوې  ^۹ زما ملګرو هغه رڼا ولیده خو په هغو خبرو پوه نه شول چې زما سره وشوې  ^۱۰ بیا ما ورته وویل: مالکه! زه څه وکړم؟ نو مالک ځواب راکړ چې، پورته شه او د دمشق لور ته روان شه، هلته به تاته ستا دنده کومه چې درته ټاکل شوې ده وښودل شي  ^۱۱ او لکه څرنګه چې زه د هغې رڼا د پړک له امله ړوند شوی وم نو ملګرو له لاسه ونیولم، روان یې کړم او پدې ډول دمشق ته ورسېدم  ^۱۲ په دمشق کې د حنانیا په نوم یو تن اوسېده، هغه په شریعت کلک ولاړ ؤ او د هغه ځای په یهودو کې نېک نومی سړی ؤ  ^۱۳ هغه راغی، زما څنګ ته ودرېد او راته یې وویل: ساؤله، زما وروره! سترګې خلاصې کړه، نو زه سمدلاسه بینا شوم او هغه مې ولید  ^۱۴ بیا هغۀ وویل: زموږ د پلرونو خدای ته غوره کړی یې ترڅو د هغۀ رضا وپېژنې، هغه رېښتینی ووینې او د هغۀ خبرې د هغۀ له خُلې څخه واورې  ^۱۵ ځکه ته به په نړۍ کې د هغۀ ګواهي ورکوې او څه دې چې لیدلي او اورېدلي د هغې په هکله به هم ګواهي ورکوې  ^۱۶ نو اوس ولې نور ځنډ کوې؟ پورته شه، تعمید واخله او د هغۀ د نوم په یادولو سره خپل ګناهونه پاک کړه. 

غېر یهودو ته د پولس لېږل

^۱۷ کله چې زه اورشلیم ته راغلم نو یوه ورځ مې د خدای په کورکې دعا کوله چې بېخوده شوم  ^۱۸ نو په رؤیا کې مې عیسی ولید چې راته یې وفرمایل: ژر پورته شه او اورشلیم پرېږده، ځکه چې د دې ښار اوسېدونکي به زما په هکله ستا ګواهي ونه مني  ^۱۹ نو ما ورته وویل مالکه! دا خلک پوهېږي چې ستا ایمانداران به مې په هره کنیسه کې نیول او هغوی به مې په دورو وهل  ^۲۰ او کله چې ستا په نوم د شهید سټېفان وینه توېدله، نو زه هلته حاضر وم، له هغوی سره موافق وم او د هغۀ د قاتلانو د جامو څوکیداري مې کوله  ^۲۱ خو هغۀ راته وویل: لاړ شه! زه به تا لرې غېر یهودو قامونو ته لېږم. 

پولس او رومي قوماندان

^۲۲ او تر دې ځایه هغوی د پولس خبرې واورېدې، خو کله یې چې دا خبره وکړه نو هغوی یوځل بیا چیغې کړې چې: ويې وژنئ داسی سړی باید ژوندی پاتی نشي  ^۲۳ هغوی چیغې وهلې، خپلی چپنې یې خوځولې او له مځکې یې دوړه پورته کړې وه  ^۲۴ نو قوماندان امر وکړ ترڅو هغه کلا ته دننه بوځي او په دورو وهلو ورڅخه تحقیقات وکړئ او دا مالومات ترې ترلاسه کړئ چې د هغه پرضد ولې دومره لویه بلوا جوړه شوې ده  ^۲۵ خو کله چې هغوی پولس د دورو وهلو لپاره وتړلو، نو هغۀ هلته ولاړ افسر ته وویل: آیا ته یو رومي تبعه په دورو وهلی شې، پداسی حال کې چې جرم یې هم ثابت شوی نه وي؟  ^۲۶ او کله چې هغه افسر دا خبره واورېده نو قوماندان ته ورغی دا خبره یې ورته وکړه او ورته یې وویل: آیا ته پوهېږې چې دا څه کوې؟ دا سړی خو رومي دی  ^۲۷ نو قوماندان پولس ته ورغی او پوښتنه یې تری وکړه: آیا ته په رېښتیا رومي تبعه یې؟ هغۀ ورته وویل: هو  ^۲۸ نو قوماندان ورته وویل: ما خو په ډېر لوی قیمت رومي تابعیت ترلاسه کړی، پولس ورته وویل: خو زه پېدایشي رومي یم  ^۲۹ نو تحقیق کوونکي ترې سمدستي لري شول او قوماندان هم چې د هغۀ په امر یې پولس تړلی ؤ ډېر سخت ووېرېد، کله چې پوه شو چې هغه د روم تابعیت لري. 

د یهودو د جرګې په وړاندې پولس حاضرول

^۳۰ او په بله ورځ قوماندان غوښتل ترڅو د موضوع پرحقیقت ځان پوه کړي نو پولس یې پرانیست، لوی مذهبي مشرانو او د یهودو جرګې ته یې امر وکړ ترڅو راټول شي بیا هغوی پولس لاندې راوستو او د هغوی په وړاندې یې ودراوه.