د ګناهونو وسوسې

( متی ۱۸: ۶-۷، او ۲۱-۲۲، مرقس ۹: ۴۲)

^۱ بیا هغۀ خپلو شاګردانو ته وفرمایل: له وسوسو سره به خامخا مخامخ کیږو خو افسوس دې وي پر هغه چا چې د هغې لامل ګرځي.  ^۲ د هغۀ لپاره به دا ښه وي چې د ژرندې پَل ورته په غاړه کې واچول شي او په بحیره کې وغورځول شي، لدې چې یو له دې کوچنیو څخه وښویوي.  ^۳ پام وکړﺉ! که چېرې ورور دې در سره بدي وکړي، نو ویې ستغه او که توبه وکړي، نو ویې بخښه.  ^۴ او که هغه د ورځې اوه ځلې درسره بدي وکړي او اوه ځلې راشي او درته ووايي، چې ما توبه کړې نو هغه وبخښه. 

د ایمان ځواک

^۵ بیا رسولانو مالک ته وویل: زموړ ایمان زیات کړه،  ^۶ نو مالک وفرمایل: که چېرې تاسو د شړشمو د دانې په اندازه ایمان لرلی، نو تاسو کولای شول چې د توت دغې ونې ته وواياست، چې له رېښو سره راووځه او په بحیره کې وکرل شه او هغې به ستاسو څخه اطاعت کړی ؤ.  ^۷ نو که چېرې د یو کس خادم له قُلبې کولو او پسونو څرولو وروسته راشي، آیا د هغۀ بادار به ورته ووایي چې راشه او زما سره پر دسترخوان کېنه؟  ^۸ نه بلکې هغه به ورته ووایي چې زما لپاره د ماښام ډوډۍ تیاره کړه او ملا تړلی زما خدمت ته ودرېږه، ترڅو زه خوراک او څښاک وکړم او بیا وروسته به ته خوراک او څښاک وکړې  ^۹ آیا هغه به له خادم څخه مننه وکړي چې ورسپارل شوي کارونه یې سرته رسولي دي؟  ^۱۰ همدغه راز کله چې تاسو هم په هغو شیانو چې درته امر شوی دی عمل وکړﺉ، نو باید وواياست چې، موږ د ستاینې وړ خادمان نه یو بلکې موږ یواځې خپله دنده ترسره کړې ده. 

لسو تنو جزامیانو ته روغتیا ورکول

^۱۱ او کله چې عیسی اورشلیم ته تللو نو د ګلیل او سامریې له منځ څخه تېر شو.  ^۱۲ او یو کلي ته د ننوتو پرمهال لس تنه جزامي ناروغان له هغۀ سره مخامخ شول، لري ودرېدل  ^۱۳ او په لوړ غږ یې وویل: ای عيسی استاذه! پر موږ رحم وکړه.  ^۱۴ هغوی ته یې وکتل او ورته ویې فرمایل: لاړ شئ او ځانونه مذهبي مشرانو ته وښايئ. کله چې هغوی روان شول نو پاک شول.  ^۱۵ کله چې له هغوی څخه یو تن ولیدل چې روغ شوی دی، نو راوګرځېد او په لوړ غږ سره یې د خدای ستاینه وکړه،  ^۱۶ ځان یې د عیسی په پښو کې پر مخ وغورځولو، له هغۀ څخه یې مننه وکړه. او دغه کس یو سامري ؤ.  ^۱۷ بیا عیسی ځواب ورکړ، آيا ټول لس تنه پاک نشول؟ بیا هغه نهه تنه چېري دي؟  ^۱۸ آیا له دې پردي پرته بل څوک نه ؤ چې راستون شوی وای او د خدای ستاینه یې کړی وای؟  ^۱۹ نو هغه سړي ته یې وفرمایل: پاڅېږه او لاړ شه، ستا ایمان تا ته روغتیا درکړه. 

د خدای د پاچاهۍ راتلل

( متی ۲۴: ۲۳-۲۸: او ۳۷-۴۱)

^۲۰ او کله چې فریسیانو له هغۀ څخه پوښتنه وکړه چې د خدای پاچاهي به څه وخت راشي، هغۀ ورته په ځواب کې وفرمایل: د خدای پاچاهي په څارنه نه راځي،  ^۲۱ او نه به هم څوک ووايي، چې وګورﺉ دلته ده، یا وګورﺉ هلته ده، ځکه چې په حقیقت کې د خدای پاچاهي ستاسو په منځ کې ده.  ^۲۲ بیا یې شاګردانو ته وفرمایل: هغه ورځې به راشي، چې تاسو به د انسان د زوی له ورځو څخه د يوې ورځې د لیدلو هیله ولرﺉ، خو وبه یې نه ګورﺉ.  ^۲۳ خلک به تاسو ته ووایي، چې وګورﺉ دلته دی، یا وګورﺉ هلته دی! خو تاسو د هغوی پسې مه ځئ او دهغوی پېروي مکوﺉ.  ^۲۴ ځکه د انسان زوی به پخپله ورځ کې د هغې برېښنا په څېر وي چې د آسمان لاندې له یوې څنډې څخه تر بلې څنډې پورې بریښي.  ^۲۵ خو لومړی باید هغه ډېر کړاوونه وګالي او د دې نسل لخوا به رد شي.  ^۲۶ لکه څرنګه چې د نوح په ورځو کې ؤ، همدغه راز به د انسان د زوی په ورځو کې هم وي.  ^۲۷ هغوی تر هغې ورځې پورې خوړل، څښل او ودونه یې کول، ترڅو چې نوح کشتۍ ته ننوت، سیلاب راغی او ټول یې هلاک کړل.  ^۲۸ همدغه راز د لوط په ورځو کې هم ؤ چې هغوی به خوړل، څښل، اخیستل، پلورل، کرل او جوړول،  ^۲۹ خو په هغه ورځ چې لوط له سدوم څخه بهر لاړ، نو له آسمانه اور او سلفر و اورېدل او هغوی ټول یې له منځه وېوړل.  ^۳۰ نو د انسان د زوی راتلل به هم په همدغه ډول وي.  ^۳۱ نو په هغه ورځ کې، هرڅوک چې د چت لپاسه وي او د هغۀ مالونه په کور کې وي، باید راکوز نشي ترڅو هغه پورته کړي او همدغه راز څوک چې په پټي کې وي باید راستون نشي.  ^۳۲ د لوط ښځه په یاد ولرﺉ.  ^۳۳ هرڅوک چې د خپل ځان د ساتلو کوښښ وکړي، نو د لاسه به یې ورکړي او څوک چې ځان ورکړي هغه به یې وژغوري.  ^۳۴ تاسو ته وایم، په هغه شپه کې چې دوه تنه په یو کټ کې وي، نو یو به بوتلل شي او بل به پرېښودل شي،  ^۳۵ دوه ښځې چې یو ځای کې مېچن کوي، یوه به واخیستل شي او بله به پاتې شي.  ^۳۶ دوه تنه چې په پټي کې وي، یو به واخیستل شي او بل به پرېښودل شي.  ^۳۷ نو هغوی هغۀ ته وویل: چېرې ای مالکه؟ هغۀ ورته وفرمایل: چېرې چې مرداره وي نو ټپوسان هلته سره راغونډېږي.