عیسی د پېلاطوس په دربار کې

(متی ۲۷: ۱-۲، ۱۱-۱۴، لوقا ۲۳: ۱-۵، یوحنا ۱۸: ۲۸-۳۸)

^۱ سهار لوی مذهبي مشرانو، ولسي مشرانو، د شرعې عالمانو او د جرګې ټولو غړو له مشورې وروسته عیسی یې په زولنو کې وتاړه او پېلاطوس ته یې وسپاره.  ^۲ پېلاطوس له هغۀ څخه پوښتنه وکړه: آیا ته د یهودو پاچا یې؟ نو هغۀ ورته په ځواب کې وفرمایل: دا ته وایې.  ^۳ او کله چې لوی مذهبي مشرانوپرهغۀ ډېر تورونه پورې کول  ^۴ نوپېلاطوس بیا له هغۀ څخه پوښتنه وکړه او ويې ویل: هېڅ ځواب نه ورکوې، وګوره پرتا څومره تورونه لګوي.  ^۵ خوعیسی بیا هم هېڅ ځواب ورنه کړ، نو پېلاطوس سخت حېران شو. 

د عیسی د مرګ حکم

( متی ۲۷: ۱۵-۲۶، لوقا ۲۳: ۱۳-۲۵، یوحنا ۱۸: ۳۹ - ۱۹: ۱۶ )

^۶ او په هر اختر کې به یې یو بندي د هغوی په خوښه آزاداوه.  ^۷ نو باراباس نومې سړی چې په یوه بلوا کې یې قتل کړی ؤ، هلته بندي ؤ.  ^۸ او کله چې خلکو د دود لمخې غوښتنه وکړه  ^۹ نو پېلاطوس هغوی ته ځواب ورکړ چې: آیا غواړئ د یهودو پاچا درته آزاد کړم  ^۱۰ ځکه هغۀ ته مالومه شوې وه چې، لوی مذهبي مشرانو هغه د کینې له مخې ورسپارلی دی  ^۱۱ خو لوی مذهبي مشرانوخلک لمسولي وو چې، باراباس هغوی ته آزاد کړي  ^۱۲ پېلاطوس بیا هغوی ته وویل: نو له هغه کس سره څه وکړم چې تاسو ورته د یهودو پاچا وایاست؟  ^۱۳ هغوی بیاچیغې کړې: پرصلیب یې وخېژوه.  ^۱۴ پېلاطوس هغوی ته وویل: ولې، څه بد یې کړي دي؟ خو هغوی لا نورې هم چیغې کړې چې: پرصلیب یې وخېژوه.  ^۱۵ نو پېلاطوس دهغوی د خوښۍ لپاره باراباس آزاد کړ، عیسی یې په قمچینو وواهه او صلیب ته یې روان کړ. 

د رومي سرتېرو ټوکې او ملنډې

( متی ۲۷: ۲۷-۳۱، یوحنا ۱۹: ۲-۳ )

^۱۶ بیا عسکرو عیسی د والي کلا ته وردننه کړ، ټوله قشله يې راوغوښته او یو ځای له هغۀ څخه راتاو شول.  ^۱۷ ارغواني چپنه یې ورواغوسته، د اغزو تاج یې جوړ او ورته یې په سرکړ  ^۱۸ او هغۀ ته به یې سلامي وهله چې: ای د یهودو پاچا سلام!  ^۱۹ په لښته به یې په سر واهه، لاړې به یې پرې توکولې، د ملنډو په موخه په ګونډو کېدل او هغۀ ته به یې سجدې کولې ^۲۰ او کله یې چې ملنډې ختمې شوې، نو ارغواني چپنه یې ترې وویستله او د هغۀ خپلې جامې یې ورواغوستلې او هغه يې بهر ویوړ ترڅو پرصلیب يې وخېژوي. 

عیسی پر صلیب

( متی ۲۷: ۳۲-۴۴، لوقا ۲۳: ۲۶-۴۳، یوحنا ۱۹: ۱۷-۲۷)

^۲۱ د قیروان اوسېدونکی، د سکندر او روفس پلار شمعون چې له ښار څخه راروان ؤ او له هغې ځایه تېریده، هغوی هغه مجبور کړ ترڅو د هغۀ صلیب پر اوږه کړي.  ^۲۲ او بیا یې هغه یو ځای ته ویوړ چې ګولګتا نومیده، یانې د کوپړۍ ځای.  ^۲۳ هغۀ ته یې له دوا سره ګډ کړي شراب ورکړل، خو هغۀ ونه څښل.  ^۲۴ او کله یې چې هغه پر صلیب وخېژاوه، نو د هغۀ جامې یې په خپلو کې وویشلې او پچه یې پرې واچوله چې څوک به کوم شی یوسي.  ^۲۵ او سهار نهه بجې یې هغه پرصلیب وخېژاوه.  ^۲۶ پرهغۀ لګول شوی تور پر یوه تخته داسې لیکل شوی ؤ: د یهودو پاچا.  ^۲۷ او د هغۀ ښي او کیڼ لور ته یې دوه تنه غله هم له هغۀ سره پر صلیب وخېژول  ^۲۸ او په دې توګه هغه خبره پوره شوه چې وايي: هغه له خطاکارانو څخه وشمېرل شو.  ^۲۹ او لارویو هغۀ ته کنځلې کولې، سرونه یې خوځول او ویل یې: ای هغه سړیه چې سپېڅلی کور ورانوې او بیا یې په درې ورځو کې جوړوې  ^۳۰ له صلیبه راکوز شه او خپل ځان خلاص کړه  ^۳۱ همدغه راز لوی مذهبي مشران او د شرعې عالمانو هم یو بل ته په ملنډو سره ویل: هغۀ نور خلک ژغورل خو اوس نه شي کولای ترڅو خپل ځان وژغوري.  ^۳۲ پرېږدئ چې مسیح د اسرائیلو پاچا اوس له صلیبه راکوز شي، ترڅو موږ ووینو او پرهغۀ ایمان راوړو او څوک چې د هغۀ څنګ ته پر صلیب خېژول شوي وو، هغوی هم ورته بد رد ویل. 

د عیسی مړینه

( متی ۲۷: ۴۵-۵۶، لوقا ۲۳: ۴۴-۴۹، یوحنا ۱۹: ۲۸-۳۰)

^۳۳ غرمې مهال پر ټوله مځکه تیاره خپره شوه او د ماسپښین تر دریو بجو پورې وه  ^۳۴ او درې بجې عیسی په لوړ غږ سره نارې کړې، ویې فرمایل: ایلوئي ایلوئي لما سبقتني؟ یانې ای زما خدایه، ای زما خدایه! زه دې ولې پرېښودم؟  ^۳۵ ځینو خلکو چې دا واورېدل، نو ویې ویل چې هغه الیاس رابلي.  ^۳۶ یو سړي رامنډه کړه او یو اسفنج چې له سرکې یې ډک کړی ؤ او د یوې لښتې په څوکه یې ایښې ؤ، د هغۀ په خوله کې کېښود چې ويې څښي او ویې ویل: پرېږدئ چې ووینم ترڅو الیاس راشي اوهغه راکوز کړي.  ^۳۷ نوعیسی یوه کړیکه کړه او سایې ورکړه.  ^۳۸ هماغه شېبه د سپېڅلي کور پرده له سرنه تر بېخه دوه ټوټې شوه  ^۳۹ او کله چې هغۀ ته مخامخ ولاړ افسر ولیدل چې په څه ډول یې سا ورکړه، نو ویې ویل چې: دغه سړی واقعاً د خدای زوی ؤ.  ^۴۰ او څوښځو له ورایه ننداره کوله، چې په هغوی کې مریمه مجدلیه او مریمه، د کشر یعقوب او یوشا مور او سلومي وې.  ^۴۱ دا هغه ښځې وې چې کله هغه په ګلیل کې ؤ، نو د هغۀ خدمت یې کاوه، او نورې ډېرې ښځې چې د هغۀ سره اورشلیم ته راغلې وې هم په هغه ځای کې وې. 

د عیسی تدفین

( متی ۲۷: ۵۷-۶۱، لوقا ۲۳: ۵۰-۵۶، یوحنا ۱۹: ۳۸-۴۲)

^۴۲ او کله چې ماښام شو، نو لدې کبله چې د آمادګۍ ورځ وه، يانې له خالي څخه یوه ورځ مخکې،  ^۴۳ نویوسف نومې چې د رامې اوسېدونکی، دروند شخصیت، دجرګې غړی او د خدای د پاچاهۍ د راتلو په تمه ؤ راغی او هغۀ جرأت وکړ پېلاطوس ته ورغی او د عیسی مړی یې ترې وغوښت.  ^۴۴ پېلاطوس ددې خبر په اوریدو سخت حېران شو چې، هغه لا دومره ژر مړهم شو، نو افسر یې راوغوښت او پوښتنه یې ترې وکړه چې: آیا د هغۀ ډېر وخت وشو چې مړ دی؟  ^۴۵ او کله یې چې د افسر ځواب واورېد چې هغه مړ دی، نو یوسف ته یې اجازه ورکړه ترڅو د هغۀ مړی یوسي.  ^۴۶ نو هغۀ کتان راوپېره، هغه یې له صلیبه راکوز کړ او په کتان کې یې ونغښت، بیا یې په هغه قبر کې کېښود چې په ګټ کې توږل شوی ؤ او د قبرخولې ته یې یو ګټ راورغړولو.  ^۴۷ مریمې مجدلیې او د یوشا مور مریمې ولیدل چې چېرې ښخ کړای شو.