د څلور ډوله مځکې مثال

( متی ۱۳: ۱-۹، لوقا ۸ :۴-۸ )

^۱ او هغۀ بیا د بحیرې په غاړه په تعلیم ورکولو پېل وکړ او دومره خلک ورته راټول شول، چې هغه ترې په بحیرې کې کشتۍ ته وخوت او هلته کیناست او ټول خلک ورته د بحیرې په غاړه راغونډ وو.  ^۲ نو هغوی ته يې په مثالونو کې ډېر څه ورزده کول او دخپل تعلیم په ترڅ کې يې ورته وفرمایل:  ^۳ غوږ ونیسئ! یو بزګر د تخم شیندلو لپاره بهرلاړ.  ^۴ او کله یې چې تخم شینده، نو لږ څه په لار کې ولوېد، مرغان راغلل او هغه یې وخوړل.  ^۵ او څه برخه يې په تیږو کې ولوېد، چېرې چې خاوره ډېره نه وه او لکه څنګه چې مځکې ژورتیا نه درلوده، ډېر ژر راشین شو.  ^۶ خو کله چې لمر راپورته شو نو وسوځېد، ځکه چې ریښې یې نه درلودې او وچ شو.  ^۷ او یو څه برخه د اغزو په منځ کې ولوېد، نو کله چې اغزو وده وکړه، هغه فصل یې پټ کړ او حاصل یې ورنه کړ.  ^۸ او پاتې په ښه مځکه کې ولوېد او حاصل یې ورکړ، راشین شو، وده یې وکړه، او باريې ونیو، ځینې دېرش، ځینې شپېته اوځینې سل چنده.  ^۹ اوويې فرمایل: څوک چې اورېدونکي غوږونه لري نو وادې وري. 

د مثال تشریح

( متی ۱۳ : ۱۰ - ۱۷، لوقا ۸ : ۹-۱۰)

^۱۰ او کله چې ځانته شو، نو دولسو شاګردانو او نور چې ورسره وو، له هغۀ څخه د مثالونو په هکله پوښتنه وکړه.  ^۱۱ نو هغوی ته يې وفرمایل: تاسو ته دخدای په پاچاهي د پوهېدو راز درکړل شوی دی، خو هغو ته چې بهردي ټول شیان په مثالونو کې بیانېږي  ^۱۲ ترڅو تل وګوري، خو ونه ویني، اورېدونکي شي، خو پوه نه شي، ګواکې راوګرځي او د هغوی ګناهونه وبخښل شي.  ^۱۳ او هغوی ته یې وفرمایل: آیا په دې مثالونو پوه نشوئ؟ نو څنګه به په نورو ټولو مثالونو پوه شئ؟  ^۱۴ بزګر کلام کري.  ^۱۵ او دوی د لارې په غاړه هغه خلک دي، چېرې چې کلام کرل کېږي او کله چې کلام واوري، نو سمدلاسه شېطان راشي او کرل شوي کلام د هغوی له زړونو څخه وتښتوي.  ^۱۶ همدغه راز په تیږلن ځای کې کرل شوي، هغه کسان دي چې کله کلام واوري نو په خوښۍ سره يې مني.  ^۱۷ خو ریښې نه لري او فاني وي او کله چې د کلام له امله ستونزه یا کړاو وویني، نو سمدلاسه تیندک خوري او ښوئیږي.  ^۱۸ او په اغزوکې کرل شوي، هغوی دي چې کله کلام واوري  ^۱۹ نو دنیوي اندېښنې، د شتمنۍ غرور او د نورو شیانو هوسونه په هغوی کې ننوځي، کلام زندۍ کوي او بې‌حاصله پاتې شي.  ^۲۰ او په ښه مځکه کې کرل شوي، هغوی دي چې کله کلام واوري هغه مني اوحاصل ورکوي، ځینې دېرش، ځنیې شپېته اوځینې سل چنده.  

څراغ

( لوقا ۸: ۱۶- ۱۸)

^۲۱ نوهغوی ته يې وفرمایل: آیا تاسو څراغ د دې لپاره راوړئ ترڅو هغه د لوښي یا کټ لاندې کېږدئ؟ آیا هغه پرڅراغدان باندې نه ږدئ؟  ^۲۲ ځکه هېڅ داسې پټ شی نشته چې ښکاره نه شي او داسې پټ راز نشته چې رڼا ته رانه شي.  ^۲۳ هر څوک چې اورېدونکي غوږونه لري نو وادې وري.  ^۲۴ بیا یې هغوی ته وفرمایل: متوجه اوسئ چې څه اورئ، په هره پیمانه یې چې ورکوئ، په هماغه پیمانه به یې اخلئ، بلکې ستاسو لپاره چې اورئ نور به هم زیات شي.  ^۲۵ ځکه څوک چې څه لري هغۀ ته به نور هم ورکړل شي او هغه څوک چې څه نه لري، نو حتی که څه لري، هغه به هم ترې واخیستل شي. 

د تخم د شنه کېدلومثال

^۲۶ او ويې فرمایل: د خدای پاچاهي داسې ده لکه یو بزګر چې په مځکه کې تخم وشیندي  ^۲۷ که چېرې هغه د شپې او ورځې ویده وي یا ویښ خو تخم شین کېږي او وده کوي خو هغه نه پوهېږي چې څنګه.  ^۲۸ ځکه مځکه په خپله حاصل ورکوي، لومړی بوټی راشین کېږي، بیا وږی او له هغې وروسته په وږي کې بشپړه دانه.  ^۲۹ او کله چې فصل ورسېږي نو هغه لور راواخلي، ځکه چې د فصل د رېبلو وخت رارسېدلی وي. 

د شړشمو د دانې مثال

( متی ۱۳: ۳۱-۳۲، لوقا ۱۳: ۱۸-۱۹)

^۳۰ بیا یې وفرمایل: د خدای پاچاهي د څه شي سره تشبیه کړو او د هغې لپاره څه ډول مثال ورکړو  ^۳۱ دا د هغې شړشمو د دانې په څېر ده چې، کله یې په مځکه کې کري نو د مځکې تر ټولو کوچنی تخم وي  ^۳۲ خو کله چې وکرل شي شين کېږي او د باغ له ټولو بوټو څخه لوئېږي، څانګې یې غټې شي او د هوا مرغان د هغې د سیوري لاندې ځالې جوړوي.  ^۳۳ او څومره به چې هغوی اورېدلی شو، نو پدې ډول ډېرو مثالونو سره یې ورته کلام بیانول  ^۳۴ او له مثال پرته یې هغوی ته هېڅ خبره ونکړه، خو په یواځیتوب کې یې خپلو شاګردانو ته د مثالونو ټولی ماناوې واضحه کړې. 

په بحېره کې د طوفان آرامول

( متی ۸: ۲۳ - ۲۸، لوقا ۸: ۲۲-۲۵ )

^۳۵ او په هماغه ورځ ماښام مهال یې هغوی ته وفرمایل: راځئ چې بلې غاړې ته لاړ شو.  ^۳۶ نو هغه ډله یې هلته پرېښوده او هغه یې په هماغه کشتۍ کې چې ناست ؤ، ویوړ او نورې کشتۍ هم ورسره وې.  ^۳۷ ناڅاپه د باد طوفان راغی، د اوبو څپې پر کشتۍ لګیدلې او نږدې ؤ چې له اوبو ډکه شي.  ^۳۸ او عیسی د کشتۍ په وروستۍ برخه کې پر بالښت سر ایښی ویده ؤ، نو هغه یې راویښ کړ او ورته یې وویل: ای استاذه! آیا تاسره هېڅ اندېښنه نشته چې موږ هلاک شو؟  ^۳۹ نو هغه راپورته شو، باد یې ورټلو او بحیرې ته یې وفرمایل: آرام شه او ودرېږه! نو باد آرام شو او هماغه شېبه کراره کراري شوه.  ^۴۰ نو هغوی ته یې وفرمایل: ولې دومره ووېرېدلئ، آیا اوس هم ایمان نلرئ؟  ^۴۱ او پداسې حال کې چې سخت وېرېدلي وو یو بل ته یې ویل: دا لا څوک دی چې حتی باد او بحیره هم د هغۀ اطاعت کوي.